Unutmadık Unutturmayacağız

2 Temmuz 1993 Cuma günü, kültür, sanat ve edebiyat adına kente gelen konuklar Madımak otelinde kıstırıldılar ve içerdeki konuklar diri diri yakıldılar! Toplum, sanki gerçek bir olayı değil, bir korku filmini izliyordu. Bu korkunç görüntüler karşısında, herkesin nutku tutuldu! Konuşacak, söyleyecek, yorum yapacak söz bulunamadı. Her şey o kadar açık, o kadar sabitti ki…

İki otel çalışanı ve 33 aydının diri diri yakılarak can verdiği Sivas katliamının üzerinden 25 yıl geçti. 25 yıldır bıkmadan, usanmadan adalet arayan "İnsanlık suçlarında zamanaşımı olamaz" diyenlerin mücadelesi bugün de her yıl olduğu gibi devam ediyor.

Medya, hukuk, muktedirler, güçlüler herkes bir olup bahaneler buldular, olayı saptırdılar, gerçek suçluları kurtardılar ama bir şeyi yapamadılar; vicdanı olanların vicdanlarını ikna edemediler. Vicdanlar hep, katilleri ve arkalarındaki gücü işaret etti.

Bugün aydınlığın karanlığa, sevginin nefrete yenildiği günlerden. Bundan 25 yıl önce, gözü dönmüş bir güruh bize kötülüğün sıradanlığını bir kez daha gösterdi.

Unutmadık unutmayacağız

Batık bir gemi
sönmüş yıldızlar gibidir…
Yitik adreslere benzer ölüm
yanık otlar gibi…
Sen bu şiiri okurken
ben belki başka bir şehirde
ölürüm.

Behçet Aysan (1949-1993,

2 Temmuz / Sivas)


Yazdır   e-Posta